Hz. İbrahim a.s. | Dini güzel sözler - Dini, güzel, veciz, hikmetli sözler ve menkýbeler







      Diğer Sitelerimiz

25000 Veciz Söz
islami bilgiler

#1006

Mirza Mazhar-ı Can-ı Canan Hazretleri şöyle buyuruyor:

“Ölümü sevmeyene şaşıyorum. Hâlbuki ölüm Allah’ın (c.c) huzuruna çıkmaktır. Sevgili Peygamberimiz (s.a.v)’in ziyaretine gitmektir. Allah (c.c) dostlarına erişmektir. Değerli insanlarla buluşmaktır. Ben din büyüklerinin ziyaretine özlem çekiyorum. Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v)’in, Halirurrahman Hz. İbrahim (a.s)’ın yanına gitmeyi ne kadar çok istiyorum…”

#1243

Bir gün İbrahim aleyhisselam, kokmuş, parçalanmış bir ceset görüp, Allah-ü Teâlâ’ya der ki:
Ya Rabbi, parçalanmış bu cesedi elbette diriltirsin. Bunun nasıl diriltildiğini bana göster ki, gözümle görüp kalbim mutmain olsun!
Cenab-ı Hak buyurdu ki:
Dört ayrı cins kuş bul ve hepsini kes! Her kuşu yedi parçaya böl, her birinden birer parça alarak, yedi dağın üzerine koy! Dört kuşun başlarını elinde tut! Sonra; “Allah’ın izni ile gelin!” de.
İbrahim aleyhisselam emredileni aynen yaptı. Havada dört tane başsız kuş cesedi meydana geldi. Sonra her biri gelip kendi başıyla birleşti. 
Bu kuşlar, tavus, horoz, güvercin ve karga idi. 
Tavus, ziyneti, süsü temsil eder. 
Nefs tavusunun başını koparan kimse, gözlerini dünya süslerine kapatabilir.
Horoz, şehvete düşkünlük timsalidir. 
Nefs horozunun başını kesebilen kimse, şehvetlerin zararlarından kurtulur.
Güvercin, heveslerin sembolüdür. 
Nefs güvercininin başını kesebilen kimse, heva ve heveslerine uymaktan kurtulur.
Karga, ihtiras işaretidir. Nefs kargasının başını kesebilen ihtiraslarına gem vurur.
Nefsinin bu dört huyunu terbiye eden kimse, sonsuz kurtuluşa kavuşur.

#1350

Tarihte sünnet olan ilk insan, Peygamber Hz. İbrahim ile oğlu Hz. İsmail’dir. Allah, Hz. İbrahim’e: “Sen ve senden sonra her erkek sünnet olsun!” buyurdu. Hz. İbrahim hemen o gece, oğlu ile beraber sünnet oldu, ertesi gün de akrabaları arasındaki erkekleri sünnet ettirdi.

#1723

Hz. İbrahim a.s.’a inen sahifelerde şöyle buyurulduğu nakledilmiştir:

“Ey dünya! Senin yapmacık süslerin iyiler (ebrar) katında hiçbir kıymet ifade etmez. Zira ben onların gönüllerine sana husumeti ve senden yüz çevirmeyi yerleştirdim. Senden daha düşük bir şey yaratmadım. Senin her varlığın hakirdir ve yok olmaya mahkûmdur.

Seni daha ilk yarattığım zaman kimse için devamlı olmamanı ve kimsenin sende daimî kalıcı olmamasını takdir ettim.

İçlerinden bana iman eden, beni tasdik eden ve istikamet üzere bulunan salihlere müjdeler olsun. Onlara tekrar tekrar müjdeler olsun ki, mezarlarından kalkıp bölük bölük bana gelecekleri zaman onların mükâfatları, önlerinde parlayan nurları ve kendilerini kuşatan meleklerle beraber benden umdukları rahmete ulaşmalarıdır.” (İbn Ebi’d-Dünyâ, Zemmu’d-Dünyâ, 63.)







Etiketler